W 1945 roku United States Army Air Forces zaproponowało wybudowanie szybkiego samolotu myśliwskiego, zdolnego do osiągania prędkości rzędu 1100 km/h i osiągającego pułap operacyjny 15 000 metrów w cztery minuty. Firmą, która wygrała konkurs na zaprojektowanie takiej maszyny, oznaczonej jako F-92 została Consolidated Vultee (Convair). Samolotem, który miał spełnić oczekiwane założenia był projekt oznaczony jako MX-813, była to maszyna ze skrzydłami o bardzo dużym, 45° skosie, jednak badania prowadzone w tunelu aerodynamicznym unaoczniły sporo problemów, jakie stwarzała nowa konstrukcja. W zaistniałej sytuacji Convair do współpracy nad nową maszyną zaprosił Alexandra Lippischa, który zaproponował zastosowanie skrzydeł typu delta w bezogonowym samolocie. Wytwórnia przystosowała projekt naukowca do nowego silnika turboodrzutowego Westinghouse J30 wspomaganego sześcioma silnikami rakietowymi na paliwo płynne. Taki samolot z racji swojego niewielkiego zasięgu nadawał się do wypełniania podobnych misji co Messerschmitt Me 163, bezpośredniej obrony celów potencjalnego ataku bombowego. Model samolotu oznaczonego jako XP-92 (litera P oznaczała pursuit/pościg, samolot przechwytujący) został zaprezentowany siłom powietrznym w 1946 roku.