Zhaoqing Wendeng (; kor. 초경문등 Ch’ogyŏng Mundŭng; jap. Shōkei Monto; wiet. Chiêu Khánh Văn Dăng; ur. 884, zm. 972) – chiński mistrz chan, uczeń mistrza chan Baofu Congzhana, znany także jako Zhaoqing Shengdeng.
Życiorys Wendeng pochodził z dystryktu Xianyou w Quanzhou (Fujian) z rodziny Yuan.
Został mnichem w klasztorze Bodhi należącym do dużego klasztoru Longhua w Quanzhou. Pierwotnie poświęcił się winai. Jednak szybko zorientował się, że nauka reguł to nie wszystko i po usłyszeniu, że nauki chanu są najwyższe, udał się na poszukiwanie mistrza. Odwiedził trzy miejsca w Fuzhou – Gushan, Zhangqing i Anguo – ale nie zdołał w nich osiągnąć oświecenia. Trzy klasztory w tych miejscowościach prowadzone były przez spadkobierców Dharmy Xuefenga Yicuna i jest możliwe, że spotkał któregoś z nich osobiście lub nawet wszystkich. Mniej więcej w tym okresie klasztory te były prowadzone przez Gushana Sheyana (Gushan), Zhangqinga Huilenga (Zhangqing) i Zhongta Huiqiu (Anguo; mistrz ten także jest znany jako Anguo Huiqiu).