Berthold von Henneberg(ur. 1441/1442?, zm. 21 grudnia 1504) – biskup Moguncji, kanclerz Rzeszy.
Był dwunastym dzieckiem grafa Jerzego von Henneberg-Römhild – szlacheckiej rodziny z Frankonii i Turyngii. Jednym z jego braci był biskup Bambergu Filip von Henneberg.
Przeznaczony do stanu duchownego, od młodych lat dzierżył stanowiska kościelne w Strasburgu, Kolonii i Bambergu. Po 1464 pełnił funkcje w kapitule w Moguncji. W 1475 został dziekanem. Ukończył studia w Erfurcie i Padwie. Był uczniem Mikołaja z Kuzy.
20 maja 1484, w wieku 43 lat, został jednogłośnie wybrany na biskupa Moguncji, jako następca Albrechta Wettina. Będąc biskupem, księciem Rzeszy i władcą biskupiego księstwa dbał o bezpieczeństwo i porządek publiczny. Wprowadzał pokoje ziemskie między zwaśnionym rycerstwem. Popierał cenzurę kościelną, ale wspomagał uniwersytety, które propagowały idee humanizmu. Odbył dwa synody prowincjonalne w 1487 (w trzecim roku swoich rządów) i 1499.
22 marca 1485 wydał oficjalny zakaz publikowania Pisma Świętego w językach narodowych. 4 stycznia 1486 roku edykt ten utrzymał w mocy. Edykt ten zabraniał tłumaczenia Biblii z łaciny i greki a także rozpowszechniania takich przekładów pod karą ekskomuniki, konfiskaty takich egzemplarzy oraz karą grzywny.