Catopsalis – rodzaj wymarłego ssaka żyjącego w paleocenie na terenie Ameryki Północnej. Niektóre kanadyjskie szczątki mogą pochodzić z późnej kredy. Był to duży przedstawiciel grupy wieloguzkowców, z których większość nie dorównywała mu rozmiarami.

Wcześniej rodzajowi przypisano mongolskie szczątki z późnej kredy, jednak przeniesiono je później do rodzajów Djadochtatherium i Catopsbaatar.

Rodzaj ten, opisany przez Cope'a w 1884, znany był także pod nazwą Polymastodon.

Gatunki Catopsalis alexanderi nazwany został przez Middletona w 1982. Datuje się go na the puerkan (Paleocen, 65-63 milionów lat temu), włączając go w Littleton Local Fauna ze stanów Kolorado, Montana i Wyoming (Stany Zjednoczone). Część materiału przypisano pierwotnie do gatunków C. foliatus i C. joyneri. Okazy wystawiają obecnie Amerykańskie Muzeum Historii Naturalnej w Nowym Jorku oraz Peabody Museum of Natural History, należące do Uniwersytetu Yale. Zwierzę to charakteryzowało się jak na wieloguzkowca bardzo dużą masą ciała.

Catopsalis calgariensis, opisany przez Russella w 1926, pochodzi z paleoceńskich warstw skalnych stanu Wyoming oraz kanadyjskiej prowincji Alberta. Holotyp, znaleziony w 1924, wchodzi w skład kolekcji Uniwersytetu Alberty. Dalszy materiał posiada Uniwersytet Wyoming.