Władimir Mitrofanowicz Orłow (; ur. w Chersoniu, zm. 28 lipca 1938 w Kommunarce) – radziecki wojskowy narodowości rosyjskiej, flagman floty I rangi, naczelnik sił morskich Armii Czerwonej (1931–1937) i zastępca ludowego komisarza obrony ZSRR (1937), wcześniej dowódca Floty Czarnomorskiej (1926–1930). Podczas wielkiej czystki aresztowany, skazany na śmierć i stracony.
Życiorys Urodzony w rodzinie dyrektora gimnazjum. Uczył się na wydziale prawa Uniwersytetu Petersburskiego. W czasie I wojny światowej w 1916 powołany do służby wojskowej we Flocie Bałtyckiej. Ukończył kurs chorążych marynarki w 1917, dalej w służbie we Flocie Bałtyckiej jako oficer wachtowy krążownika . W 1918 wstąpił do RKP(b). W latach 1918–1920 szef wydziału politycznego Floty Bałtyckiej. W latach 1920–1921 służył na okrętach transportowych. W latach 1921–1923 pomocnik szefa oddziału politycznego Rewolucyjnej Rady Wojennej Republiki ds. morskich i szef oddziału politycznego Marynarki. W latach 1923–1925 szef i komisarz Szkół i Uczelni Marynarki Wojennej. W 1926 ukończył Wyższe Kursy Akademickie. W latach 1926–1930 dowódca Floty Czarnomorskiej. Od czerwca 1931 do lipca 1937 dowódca marynarki wojennej Armii Czerwonej (RKKA). Do 1934 członek Rewolucyjnej Rady Wojskowej ZSRR.