Diosmina – organiczny związek chemiczny z grupy glikozydowanych flawonoidów, którego część cukrową stanowi disacharyd 6-O-α-L-ramnozylo-D-glukoza, a aglikonem jest diosmetyna. Została wyizolowana z owoców cytrusowych i roślin z rodziny Rutaceae, obecnie otrzymywana jest syntetycznie. Diosmina działa ochronnie na naczynia krwionośne oraz zwiększa tonus żylny 2-krotnie silniej niż trokserutyna. Zwiększa przepływ limfatyczny. Przywraca naczyniom włosowatym prawidłową przepuszczalność, dzięki czemu działa przeciwobrzękowo i przeciwkrwotocznie. Poprawia powrót krwi z układu żylnego, zmniejsza nadciśnienie i zastój żylny w kończynach, działa przeciwzapalnie, zwłaszcza w zapaleniach okołożylnych.

Badania kliniczne nad skutecznością diosminy nie są rozstrzygające. Nie opublikowano przeglądów badań nad zastosowaniem diosminy w chorobach naczyń.

Farmakokinetyka W przewodzie pokarmowym jest szybko przekształcana przy udziale flory bakteryjnej jelit w diosmetynę. Faza szybkiego wchłaniania głównego metabolitu diosminy po podaniu doustnym rozpoczyna się od drugiej godziny po podaniu leku, osiągając po 5 godzinach maksymalne stężenie we krwi. Biologiczny okres półtrwania wynosi od 26 do 43 godzin. Diosmetyna jest metabolizowana do kwasów fenolowych i/lub ich pochodnych i wydalana z moczem.