Jan Wojciech Piekarski (ur. 1941 w Radomiu) – polski dyplomata i wykładowca, ambasador RP w Belgii i Luksemburgu (1998–2002) i Izraelu (2003–2006) oraz ambasador PRL w Pakistanie (1984–1989), ambasador ad personam, sekretarz Komitetu Zakładowego PZPR w MSZ od 1983 do 1984Paweł Ceranka, Podstawowa Organizacja Partyjna PZPR w Ministerstwie Spraw Zagranicznych 1949–1989, w: Pamięć i Sprawiedliwość, 27, 2016, s. 306..
Życiorys Ukończył IV Liceum Ogólnokształcące im. Tytusa Chałubińskiego w Radomiu, po czym kształcił się na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego oraz w Studium Afrykanistycznym UW. W 1984 został absolwentem Podyplomowego Studium Służby Zagranicznej w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych.
Po studiach był zatrudniony w Towarzystwie „Polonia” oraz Centralnej Radzie Związków Zawodowych. W latach 1966–1967 wchodził w skład Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Laosie. W 1974 podjął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych – w drugiej połowie lat 70. pełnił obowiązki I sekretarza ambasady PRL w Iranie, a od 1984 do 1989 sprawował funkcję ambasadora w Pakistanie.
W latach 1976–1989 był zarejestrowanym tajnym współpracownikiem wywiadu wojskowego PRL. Jego sprawę prowadził Zarząd II Sztabu Generalnego WP.