W 1944 Nikodem był wrogo nastawiony wobec nowych władz komunistycznych, ustanowionych w Rumunii z pomocą sowiecką. W styczniu 1945 został zaproszony przez władze ZSRR do udziału w uroczystościach, związanych z wyborem nowego patriarchy Moskwy Aleksego I. Rumuński patriarcha odmówił udania się do Moskwy pod pretekstem złego stanu zdrowia i zimowej pory, w czasie której odbywały się uroczystościBurton Y. Berry, Romanian Diaries 1944–1947, Iaşi-Oxford-Portland 2000, s.72. Został pochowany w katedrze patriarchalnej w Bukareszcie, obok patriarchy Mirona.
Od 1918 był członkiem honorowym Rumuńskiej Akademii Nauk. W 1920 otrzymał godność doktora h.c. na wydziale teologicznym uniwersytetu w Czerniowcach.
Był autorem dzieł teologicznych i liturgicznych, a także tłumaczem tekstów z języka rosyjskiego i angielskiego.
Dzieła 1905: Ce să crezi și cum să trăiești? Adecă schema credinței și moralei creștine, 1906: Cuvântări liturgice 1907: Călăuza creștinismului la biserică sau Cum se cuvine să stea creștinul în biserica la slujba Sf. Liturghii 1912: Ortodoxia și creștinismul apusean. Prelucrare după A.P.