Na igrzyskach olimpijskich w 1988 w Seulu wystąpił tylko w sztafecie 4 × 100 metrów, która po zgubieniu pałeczki przez sztafetę USA zdobyła w finale złoty medal (w składzie Bryzhin, Kryłow, Murawjow i Witalij Sawin). Po raz ostatni wziął udział w wielkich zawodach w 1991, kiedy to na mistrzostwach świata w Tokio zajął 7. miejsce w sztafecie 4 × 100 m (biegł na 1. zmianie, a po nim Oleg Kramarenko, Aleksandr Sokołow i Sawin).
Bryzhin był mistrzem ZSRR w biegu na 100 metrów w 1986, a także halowym mistrzem w biegu na 60 metrów w 1983, 1986, 1987 i 1991.
Jego żona Olha Bryzhina z domu Władykina była również znaną lekkoatletką, trzykrotną mistrzynią olimpijską, a córka Jelizaweta Bryzhina reprezentantką Ukrainy w sprincie, medalistką olimpijską i mistrzynią Europy.
Rekordy życiowe Bieg na 100 metrów – 10,11 s (1986)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Radzieccy sprinterzy Kategoria:Ukraińscy sprinterzy Kategoria:Radzieccy medaliści olimpijscy Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1988 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 1983 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 1987 Kategoria:Ludzie urodzeni w Ługańsku Kategoria:Urodzeni w 1962 Kategoria:Zasłużeni Mistrzowie Sportu ZSRR