W tamtym czasie utworzyła wraz z Paganim i krytykiem artystycznym Brunonem Zevi magazyn A – Attualita, Architettura, Abitazione, Arte, w którym publikowane były materiały zebrane przez Bardi, Paganiego i Patellaniego oraz koncepcje dotyczące rekonstrukcji Włoch po II wojnie światowej.thumb|240px|left|Muzeum sztuki w São PauloW 1946 roku jej mąż, historyk sztuki Pietro Maria Bardi, otrzymał propozycję współtworzenia kolekcji Muzeum Sztuki w São Paulo. Lina Bo Bardi przeniosła się razem z nim do Brazylii, gdzie kontynuowała zarówno działalność projektową, jak i publicystyczną. W 1950 r. założyła wraz z mężem czasopismo Habitat, którego edytorką była do roku 1953. W 1951 r. otrzymała obywatelstwo brazylijskie, w tym roku ukończyła także swój pierwszy projekt wykonany po przeprowadzce – dom własny, zwany Casa de Vidro ("Szklany dom") w dzielnicy Morumbi w São Paulo. W Brazylii projektowała zarówno domy indywidualne (jak dom Valerii Piacentii Cirell czy dom własny w São Paulo), jak i budynki użyteczności publicznej i centra kulturalne (Solar do Unhão w Salvador, Teatro Oficina w São Paulo). Do jej najbardziej znanych realizacji należą Muzeum Sztuki (1957-1969) oraz centrum SESC Pompéia (1977-1986) w São Paulo.