w tym samym roku, przed planowanym wyjazdem do ZSRR, wzięli ślub w obrządku kalwińskim na warszawskim Lesznie. Bogatko kierował administracją „Dziennika Popularnego” (pisma PPS zbliżonego ideowo do KPP). Po podziale Polski, na podstawie traktatu Ribbentrop-Mołotow, między III Rzeszę a ZSRR znalazł się ze swoją żoną we Lwowie.
Został zamordowany wiosną 1940 roku, w domu przy ul. Zagórzańskiej (wynajmowanym przez siostrę pisarki, Halszkę). Oficjalna wersja głosiła, iż sprawcą mordu na Bogatce był nacjonalista ukraiński. Jak podaje prof. Jelena Cybienko, legenda głosiła, iż był to zamach kontrrewolucjonistów na Wandę Wasilewską, a Bogatko zasłonił ją własną piersią. W zachowanych wspomnieniach Nikity Chruszczowa zachowała się informacja, że zabójstwa na Bogatce dokonali agenci NKWD i że był to, jak określił Chruszczow, wypadek. Wanda Wasilewska, która w chwili morderstwa była w domu, została poinformowana o sprawie, a także przeproszona przez wysłanników Chruszczowa – Oleksandra Kornijiczuka (późniejszy mąż Wasilewskiej) i Barzana. Mimo zastrzelenia męża przez NKWDMarci Shore: Kawior i popiół. Świat Książki Warszawa 2012, s.17., Wasilewska pozostała przychylna wobec ZSRR.