BGM-109G Ground Launched Cruise Missile (GLCM) – amerykański pocisk manewrujący klasy ziemia-ziemia, oparty na Tomahawk, systemowo zintegrowany z mobilną lądową wyrzutnią typu TEL na podwoziu samochodowym.

Opis GLCM był systemem mobilnym na platformie samochodowej, możliwym do transportu droga powietrzną. W trakcie pokoju bazował w utwardzonym schronie, zaś w trakcie wojny wysoka mobilność miała umożliwić systemowi uniknięcie ataku wyprzedzającego ze strony przeciwnika. Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych rozpoczęły wykonywanie planu rozmieszczenia GLCM oraz systemu balistycznego Pershing II jako elementów programu modernizacji natowskich nuklearnych sił taktycznych, w szczególności w odpowiedzi na rozmieszczenie w Europie przez Związek Radziecki pocisków pośredniego zasięgu Pionier (NATO: SS-20).

left|thumb|BGM-109G w trakcie startu, rozpędzany silnikiem rakietowym GLCM mógł być użyty przeciwko stałym celom, jak centra komunikacyjne i logistyczne, lotniska, centra dowodzenia, stacjonarne cele taktyczne, etc. Podstawowa jednostka GLCM składała się z 16 pocisków na czterech samochodowych wyrzutniach typu TEL z dwoma centrami kontroli. Jako pocisków systemu używano pocisków manewrujących BGM-109 Tomahawk o zasięgu 2500 km.