Na organach grano bez przerwy przez kilkanaście dni, lud leżał krzyżem w świątyni, śpiew pieśni ze śpiewnika głośno rozlegał się w cerkwi i na dziedzińcu klasztornym, którą lud ze łzami śpiewał po raz ostatni...”. Kilkusetletni czas obecności kościoła katolickiego obrządku wschodniego na tych ziemiach dobiegł końca.

W pobliskiej osadzie Królowy Most jej właściciele, katolicy Sakowicze około 1850 wystąpili o pozwolenie na budowę kaplicy. Pozwolenia udzielono pod warunkiem, że budynek nie będzie posiadał widocznej wieży. Kaplica, do dziś istniejąca, została wybudowana około 1860, ale już w 1863 została ona w trakcie Powstania Styczniowego odebrana katolikom i przekazana prawosławnym.

Powstanie parafii rzymskokatolickiej w Gródku Od 1916 katolicy z Gródka i okolic należeli do parafii pw. Opatrzności Bożej w Michałowie. Inicjatorem budowy kościoła w Gródku był proboszcz parafii michałowskiej, ks. Tadeusz Szadbey, który na początku 1933 powołał Komitet Budowy Kościoła w Gródku. W ciągu czterech lat zbudowano murowany kościół pw. Najświętszego Serca Jezusowego w stylu neoromańskim, który 6 października 1937 konsekrował ksiądz arcybiskup metropolita wileński Romuald Jałbrzykowski. Jego rektorem, jako że początkowo kościół był filią parafii Michałowo, został ks. Bronisław Siepak.