Po powrocie do Niemiec znalazł pracę jako ślusarz i producent narzędzi w fabryce w Schweinfurcie. Studiował inżynierię w Ilmenau od 1922 do 1923. W 1923 wstąpił do NSDAP (otrzymał numer 1395), również w tym samym roku ożenił się. Sauckel został mianowany gauleiterem Turyngii 28 września 1927 i pełnił tę funkcję do końca rządów nazistów w Niemczech. 6 lat później został namiestnikiem Rzeszy w tym kraju. W 1937 otrzymał honorowy stopień Obergruppenführera (generała) w SA i SS.

W czasie II wojny światowej zajmował się sprawami zatrudnienia i od 21 marca 1942 stał się jedną z centralnych postaci III Rzeszy, kiedy objął urząd „Generalnego Pełnomocnika do spraw wykorzystania siły roboczej” (Generalbevollmächtigter für den Arbeitseinsatz) – głównie za sprawą rekomendacji przez Martina Bormanna u Hitlera. Jego zadaniem było kontrolowanie napływu i zatrudnienia robotników przymusowych (głównie ze wschodu) w Niemczech, oraz na terenach zajętych przez Wehrmacht.

Stanął przed Trybunałem w Norymberdze;