mały|Grób Stanisława Gabryla na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Stanisław Gabryl (ur. 1916 w Kętach, zm. 20 października 1979 w Warszawie) – polski nauczyciel, poseł na Sejm PRL I i II kadencji (1952–1961).
Życiorys Przed wojną ukończył Gimnazjum Humanistyczne w Bielsku oraz Wyższą Szkołę Dziennikarską w Warszawie. Studiował również filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 30. pracował jako dziennikarz, działał politycznie w Związku Polskiej Młodzieży Demokratycznej. We wrześniu 1939 walczył w Robotniczych Batalionach Obrony Warszawy. W czasie II wojny światowej przebywał na Podlasiu, nauczał w gimnazjach Żółkiewskiego i Prusa w Siedlcach. Zatrudnił się również jako pomocnik ślusarza i urzędnik Zarządu Miejskiego. Walczył w Armii Krajowej.
Po zakończeniu działań wojennych na Lubelszczyźnie zasiadał w zarządzie miejskim jako ławnik (1944–1946), kontynuował również pracę nauczyciela. W 1946 został radnym Powiatowej Rady Narodowej. W tym samym roku znalazł się w Radzie Naczelnej Stronnictwa Demokratycznego (rok później zasiadł w Centralnym Komitecie). Od 1946 do 1948 posłował do Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie (członek Prezydium). Po przeniesieniu się na Pomorze zasiadał w WRN w Gdańsku (1952–1955). Działał w spółdzielczości.