Za swoją pracę na rzecz cerkwi Dwunastu Apostołów został wyróżniony prawem noszenia nabiedrennika i skufii. W 1895, po ciężkiej chorobie, zmarła jego żonaWedług innych źródeł Natalia Cziczagowa zmarła trzy lata później, por. Серафим (Чичагов). W 1896 kapłan został wyznaczony na kapelana oddziałów artylerii stacjonujących w garnizonie moskiewskim, obejmując tym samym opiekę nad opuszczoną od 30 lat cerkwią św. Mikołaja w moskiewskiej dzielnicy Stary Wagankow. Ponownie jego osobisty wkład finansowy pozwolił wyremontować obiekt.
Będąc kapłanem, ks. Leonid Cziczagow kilkakrotnie pielgrzymował do monasterów w Sarowie i Diwiejewie, gdzie pod wpływem spotkań z dwiema mniszkami pamiętającymi jeszcze działalność uważanego za świętego mnicha Serafina oraz z jurodiwą Paszą Sarowską, postanowił opracować kronikę historii monasteru i życia Serafina i przyczynić się tym samym do kanonizacji mnicha. Ostatecznie opracował również kronikę monasteru w Diwiejewie, opublikowaną w 1896. W monasterze w Diwiejewie kapłan pochował również zmarłą żonę i przygotował (nigdy niewykorzystany) grób dla siebie.