Gott, man lobet dich in der Stille (BWV 120) – kantata religijna Johanna Sebastiana Bacha, przeznaczona na inaugurację Rady Miasta w Lipsku.
Utwór składa się z sześciu części. Powstał pomiędzy 1728 a 1730 r. w Lipsku. Bach jako kantor w lipskim kościele św. Tomasza przygotowywał i wykonywał z zespołem kantaty religijne na wybór nowej Rady Miasta. Miało to miejsce co roku w ostatnim tygodniu sierpnia. Pierwsze wykonanie kantaty Gott, man lobet dich in der Stille miało jednak miejsce wcześniej. 26 czerwca 1730 r. utwór został wykonany z okazji dwusetnej rocznicy Konfesji AugsburskiejInformacja za serwisem Bach-cantatas.. Dwa miesiące później utwór zaprezentowano przed radnymi.
Tekst części 1 został zaczerpnięty z Biblii (Stary Testament, Psalm 65). Autor słów do części 2−5 jest nieznany − być może jest nim Christian Friedrich Henrici, pseud. Picander, z którym Bach współpracował w Lipsku. Autorstwo tekstu w części 6 należy do Marcina Lutra.
Fragmenty kantaty 120 zostały wykorzystane przez kompozytora ponownie w kantacie weselnej Herr Gott, Beherrscher aller Dinge (BWV 120a) − niekompletnej w warstwie muzycznej, choć z zachowanym pełnym tekstem.