W 1600 r., kiedy umiera Firlej mauzoleum jest już całkowicie gotowe. 6 grudnia 1600 r. poświęcono znajdujący się w kaplicy ołtarz, gotowa była też chrzcielnica, kropielnica oraz portal z kruchty południowej do nawy wykazujący ścisłe związki z tymi dziełami. Doprowadzeniem do końca wszystkich fundacji zainicjowanych przez Mikołaja Firleja zajął się jego najmłodszy brat – Henryk Firlej (zm. 1626).
Autorstwo kaplicy Kwestia autorstwa kaplicy pozostaje nierozstrzygnięta. Analizując to zagadnienie liczni badacze zwrócili uwagę na podobieństwo bejsceńskiego założenia do zbudowanej we Włocławku kaplicy biskupa Jana Tarnowskiego, zwracając uwagę na zbliżoną formę i zastosowaną dekorację. Mając na uwadze to podobieństwo, a także inskrypcję obecną w dziele włocławskim, kaplicę Firlejów przypisywano warsztatowi Świętków, przede wszystkim Matysowi (Maciejowi) Świętkowi. Ze względu na niejednoznaczną atrybucję kaplicy Tarnowskiego, którą próbowano przypisywać również pińczowskiemu kamieniarzowi Tomaszowi Niklowi, a także podobieństwo detalu zastosowanego w Bejscach do realizacji z kręgu Santi Gucciego, niektórzy naukowcy uważają Nikla za głównego realizatora bejsceńskiej budowli.