Następnego dnia papież wręczył księciu złotą różę cnoty i wydał na jego cześć ucztę. Po uczcie przyjął Borsa na poufnej audiencji. Jej przebieg nie jest znany, domyślano się jednak, że papież zamierzał zwołać do Ferrary nowy sobór i nad tym konferował z księciem.
Borso bawił w Rzymie przeszło miesiąc. Nabawił się w Wiecznym Mieście febry i chory przybył do Ferrary. Zmarł 19 sierpnia, zapewniwszy wcześniej swemu bratu, Herkulesowi następstwo tronu. Został pochowany w Certozie.
Mecenas thumb|Borso d'Este i jego błazen. Fragment fresku Francesca del Cossy Rządy Borsa przyniosły koniec panowania łaciny w Ferrarze. Książę zajmował się intrygami politycznymi, polowaniami, organizowaniem festynów. Łaciny nie znał i o łacinników mało dbał, choć na uniwersytet pieniędzy nie skąpił. Nieliczni łacinnicy, którzy zdecydowali się mimo to pozostać w Ferrarze, aby się przypodobać księciu, tłumaczyli utwory łacińskie i greckie na język włoski. Przetłumaczono w tym czasie: Żywoty Plutarcha, Listy Cycerona, dzieła Appiana, Prokopa, Herodota, Ksenofonta, Plauta, Apulejusza i wielu innych. Z rozwojem języka włoskiego wiąże się też wzrost zamiłowania do francuskich romansów.