Przypuszcza się, że takson powstał w końcu XIX wieku w Holandii, przy czym kwestia drugiego obok róży pomarszczonej taksonu rodzicielskiego pozostaje nierozstrzygnięta.
Odmiany uprawne thumb|190px|'Arne' thumb|190px|'Conrad Ferdinand Meyer' thumb|190px|'Fimbriata' thumb|190px|'Frau Dagmar Hastrup' thumb|190px|'Gelbe Dagmar Hastrup' thumb|190px|'Hansa' thumb|190px|'Jens Munk' mały|190px|'Pink Grootendorst' thumb|190px|'Pink Robusta' mały|190px|'Polareis' thumb|190px|'Roselina' thumb|190px|'Schneekoppe' thumb|190px|'Therese Bugnet' thumb|190px|'White Grootendorst' Róża pomarszczona jest od końca XIX wieku chętnie wykorzystywana w hodowli róż i do uzyskiwania różnych odmian uprawnych z powodu swej mrozoodporności, odporności na patogeny oraz zmienności. W końcu XIX wieku kilkadziesiąt odmian pochodzących od R. rugosa uzyskał niemiecki lekarz i hodowca róż – Hermann Müller (1828–1914), wiele odmian jest też dziełem amerykańskiego ogrodnika – Ralpha S. Moore'a (1907–2009). Odmiany uzyskane z udziałem róży pomarszczonej nazywane są mieszańcami Rugosa, zaliczane są do róż parkowych i piennych, od końca XX wieku uzyskano także odmiany okrywowe. Cechują się silnym wzrostem, bujnym ulistnieniem, odpornością na choroby i cięcie. W sumie w Europie i Ameryce Północnej uprawia się ponad 50 odmian z grupy Rugosa.