228 Dywizja Piechoty () – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, uczestniczyła w agresji na Polskę.

Sformowana przez dowództwo Landwehry w Elblągu ze starszych wiekiem żołnierzy, na mocy rozkazu z 16 sierpnia 1939 roku, w 3. fali mobilizacyjnej w III Okręgu Wojskowym. 228 DP Landwehry gen. mjr. zajęła pozycje wyjściowe w rejonie: Trumieje-Kisielice-Jędrychowo, z zadaniem nacierania w ogólnym kierunku na Łasin-Słupski Młyn. W 1940 roku została rozwiązana, prawdopodobnie powodem był zbyt wysoki wiek służących w niej żołnierzy.

Dowódcy dywizji Dowódcy: gen. mjr/gen. por. 16 VIII 1939 – 1 III 1940; gen. por. 1 III 1940 – 8 VII 1940;

Szef sztabu: mjr Henning von Tresckow (w czasie agresji na Polskę)

Struktura organizacyjna Struktura organizacyjna w sierpniu 1939 325., 356. i 400. pułk piechoty, 228. pułk artylerii, 228. batalion pionierów, 228. oddział rozpoznawczy, 228. oddział przeciwpancerny, 288. oddział łączności, 288. polowy batalion zapasowy; Struktura organizacyjna w grudniu 1939 roku: 325., 356. i 400. pułk piechoty, II./217. pułku artylerii, 228. batalion pionierów, 228. oddział rozpoznawczy, 228. oddział przeciwpancerny, 288. oddział łączności, 288.