Maksymilian Grecki (ur. 26 września 1841 w Poznaniu, zm. 3 kwietnia 1870 tamże) – polski kompozytor i pianista.

Życiorys Był synem Michała, organisty przy poznańskim kościele farnym i nauczyciela muzyki, oraz Albertyny z Wimerów. Kształcił się w gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu, następnie uzyskał stypendium Towarzystwa Naukowej Pomocy im. Marcinkowskiego i wyjechał na studia muzyczne do Lipska. Studiował u F. Brendla (kompozycję) i I. Moschelesa (fortepian). Kontynuował naukę w Instytucie Muzycznym w Warszawie. Z powodu złej sytuacji materialnej (oraz pogarszającego się stanu zdrowia) przerwał studia, powrócił do Poznania, utrzymywał się z lekcji muzyki. Zmarł na gruźlicę przed ukończeniem 30. roku życia.

Komponował pieśni solowe (do tekstów znanych polskich poetów) oraz utwory na fortepian, m.in. nawiązujące do Chopina mazurki. Na jubileusz 25-lecia Towarzystwa Naukowej Pomocy (1866) skomponował Pieśń wiary (do słów Kornela Ujejskiego). Publikował prace teoretyczne o muzyce, m.in. o Moniuszce (w piśmie „Sobótka”)„Sobótka” z 1870 s. 100–103, 108–111 (wydrukowany anonimowo, później w „Sobótce” z 1870 s. 135 wskazano na Greckiego jako autora).

Pochowany na cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan w Poznaniu.