Marceli Jastrzębiec-Śniadowski, ps. „Grot” (ur. 3 stycznia 1878 w Stanisławowie, zm. 15 marca 1927 we Lwowie) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Jana Jastrzębiec-Śniadowskiego i Henryki Anderle von Sylor, córki austriackiego Feldmarschalleutnanta, Roberta Anderle von Sylor. Ukończył gimnazjum i Politechnikę Lwowską z tytułem inżyniera. Z wykształcenia geometra. W ramach zawodu był powoływany jako superarbiter. Pełnił funkcję dyrektora Banku Rolnego we Lwowie.Jako jednoroczny ochotnik odbył służbę wojskową w armii austriackiej . Od 1912 należał do Sokoła.
Po wybuchu I wojny światowej, 1 sierpnia 1914 utworzył konny oddział na Zamarstynowie i wraz z nim wyruszył do Krakowa. 10 sierpnia wstąpił do oddziału Piłsudskiego. W Legionach Polskich został zastępcą dowódcy oddziału konnego Władysława Beliny-Prażmowskiego. Dowódca 5. baterii II dywizjonu 1 pułku artylerii. Awansowany do stopnia porucznika z dniem 29 września 1914Włodzimierz Kozłowski, Artyleria polskich formacji wojskowych podczas I wojny światowej, Łódź 1993, s. 41., do kapitana z dniem 2 lipca 1915 (ze starszeństwem z dniem 13 grudnia 1914)Wacław Chocianowicz, Dzieje 1 Pułku Artylerii Lekkiej Legionów Józefa Piłsudskiego, Londyn 1967, s. 182–183..