Gdy T1P1 stał się jednym z członków założycieli konsorcjum 3GPP, kontynuował współpracę nad wspólnym, globalnym standardem WCDMA razem z innymi instytutami standaryzacyjnymi. 3GPP Prace badawcze związane z interfejsem WCDMA były prowadzone równolegle w kilku instytutach standaryzacyjnych na świecie, taka sytuacja nie była optymalnym rozwiązaniem prace nad poszczególnymi wersjami technologii były harmonizowane, organizowano cykliczne spotkania pomiędzy ekspertami poszczególnych instytutów, niemniej osobne procesy standaryzacji utrudniały wprowadzenie globalnego standardu WCDMA poszczególne instytuty standaryzacyjne tworzyły specyfikacje, które obowiązywały w różnych częściach świata. Najwięksi dostawcy infrastruktury telekomunikacyjnej, próbujący dotrzeć ze swoją ofertą do operatorów na całym świecie musieli współpracować nad technologią WCDMA równocześnie ze wszystkimi instytutami co było dla nich dużym obciążeniem i niepotrzebną stratą zasobów (finanse, ludzie, czas).
Aby rozwiązać te problemy, postanowiono powołać instytut standaryzacyjny 3GPPThird Generation Parnership Project Agreement. Miał on na celu rozwijanie globalnego standardu UMTS. Sieci komórkowe budowane w tym standardzie, miały być zbudowane na bazie sieci szkieletowych (ang.