możliwość transferu danych w stronę terminala z dwóch różnych anten co podwaja ilość przesyłanych informacji. W 2008 roku (Release 8) w opublikowanych specyfikacjach uwzględniono użycie modulacji 64QAM, która wspólnie z technologią MIMO umożliwia transfer z przepływnością 42 Mb/s.
Wdrożenia Gdy w grudniu 1998 instytuty standaryzacyjne pracujące nad interfejsem WCDMA podpisały porozumienie związane z utworzeniem konsorcjum 3GPP, jednym z pierwszych celów jakie sobie stawiano, było opublikowanie pod koniec roku 1999 pełnego zbioru specyfikacji, które mogły być użyte do produkcji infrastruktury dla sieci budowanych w standardzie UMTS. Zbiór tych specyfikacji nazwano Release 99, mimo że jego kompletowanie zakończyło się w marcu 2000www.3gpp.org/releases Opis poszczególnych wersji specyfikacji zamieszczony na stronach 3GPP.
Pierwszym operatorem, który wdrożył w swojej sieci technologię WCDMA był japoński NTT DoCoMo. Prowadząc w latach 90. intensywne prace nad nowym interfejsem radiowym, harmonizował je z wynikami badań przeprowadzanych pod auspicjami japońskiego instytutu ARIB oraz europejskiego ETSI. Gdy utworzono konsorcjum 3GPP, nie czekał na oficjalne zakończenie prac nad pierwszym zbiorem specyfikacji (Release 99), który miał się stać podstawą do komercyjnych wdrożeń.