Po wybuchu I wojny światowej żołnierz 1 pułku ułanów Legionów. W 1916 roku został ciężko ranny. Od 5 lutego do 31 marca 1917 roku był słuchaczem kawaleryjskiego kursu oficerskiego przy 1 pułku ułanów w Ostrołęce. Kurs ukończył z wynikiem dobrym. Posiadał wówczas stopień kaprala. Latem tego roku, po kryzysie przysięgowym, został internowany w obozach w Szczypiornie i Łomży. Po odzyskaniu niepodległości od listopada 1918 służył w odrodzonym Wojsku Polskim. Wraz z 1 pułkiem szwoleżerów brał udział w walkach wojny polsko-bolszewickiej.

Szczególnie zasłużył się w walce z kawalerią Budionnego pod Worotniowem, gdzie został ciężko ranny. 30 czerwca 1921 za tę postawę został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

1 listopada 1924 został przydzielony z Kapituły Orderu Virtuti Militari do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza V Kursu NormalnegoRocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 537, 602, 1365.. 11 października 1926 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Departamentu II Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 18 lutego 1928 roku został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 25.