Jako propagandowe „usprawiedliwienie” dla masowych mordów na Polakach posłużyły Niemcom wydarzenia tzw. bydgoskiej „krwawej niedzieli”, a także sprawa Kazimierza Zabłockiego – mieszkańca Chojnic, którego oskarżono bestialskie zamordowanie rannego niemieckiego oficera. Zabłocki, właściciel przedsiębiorstwa autobusowego, w pierwszych dniach września zaplątał się przypadkiem na pobojowisko niedaleko Świecia. Został tam schwytany przez Niemców, a nie znając języka niemieckiego nie potrafił wytłumaczyć swojej obecności na polu niedawnej bitwy. W rezultacie sfotografowano go między trupami niemieckich żołnierzy, co posłużyło jako „dowód” na rzekome „polskie bestialstwa”. Na pierwszych stronach gazet „Grenzland”, „Die Wehrmacht”, „Das Illustrierte Blatt” i „Illustrierter Beobachter” pojawiły się tytuły Der Massenmörder von Konitz (pol. „Masowy morderca z Chojnic”), a obok zdjęcia „zwyrodniałego Polaka”. Pokazano go również w filmie Der Feldzug in Polen (pol. „Kampania w Polsce”). Dla samego Zabłockiego sprawa ta miała tragiczny finał. Obwożono w klatce po różnych niemieckich miastach, karmiąc tylko słonymi śledziami i nie podając wody do picia. W rezultacie skonał w męczarniach z powodu pragnienia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Egzekucje w chojnickiej „Dolinie Śmierci” · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.