Kazimierz Zawadzki (ur. 1906 w Warszawie, zm. 3 października 1982 tamże) – polski sędzia i działacz państwowy, poseł na Sejm PRL II kadencji (1957–1961), wiceminister sprawiedliwości (1959–1971). mały|Grób Kazimierza Zawadzkiego na cmentarzu Powązkowskim
Życiorys Ukończył Gimnazjum im. Tadeusza Czackiego w Warszawie, a następnie Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Odbył aplikację w Sądzie Okręgowym w stolicy i zdał egzamin sędziowski, po czym pracował jako asesor w sądach grodzkich na Podlasiu (w Białymstoku, Bielsku i Białowieży – w ostatniej miejscowości był również sędzią sądu grodzkiego). Podczas pobytu w Białowieży współorganizował Dom Ludowy Robotników Leśnych. W 1937 przeniesiony do Białegostoku, do wybuchu II wojny światowej pracował w charakterze kierownika Sądu Grodzkiego. Walczył w wojnie obronnej Polski na Podlasiu, dostając się do niewoli w Oflagu I A w Prusach Wschodnich. W 1944 wziął udział w powstaniu warszawskim.
W 1945 osiedlił się na Mazowszu, pracował w Hipotece w Grodzisku oraz Kontroli Biur Komorników w Warszawie. Był sędzią oraz prezesem Sądu Okręgowego w Sosnowcu, przewodniczącym wydziału w Sądzie Apelacyjnym w Rzeszowie i Wojewódzkim w Zielonej Górze.