thumb|right|300px|ulica Piotrkowska, w tle plac Wolności thumb|300px|al. Piłsudskiego

Śródmieście – do 31 grudnia 1992 r. dzielnica Łodzi, licząca 6,8 km², zamieszkana przez ok. 62,4 tys. osób.

Historia dzielnicy Dzielnica Śródmieście 1946–1954 Dzielnica administracyjna Śródmieście została utworzona na mocy uchwały Rady Narodowej m. Łodzi z dnia 27 maja 1946 jako jedna z 3 powstałych wtedy dzielnic Łodzi.

Podział miasta oparto wówczas na kryterium granic naturalno–krajobrazowych, jakimi były linia kolei obwodowej oraz pas wyburzeń między śródmieściem a północną częścią miasta.

Kierując się tym kryterium utworzono dzielnice: Północ, Południe i Śródmieście.

Dzielnica Śródmieście od wschodu, południa i zachodu ograniczona była torami kolei obwodowej – od wschodu i południa granica ta pokrywała się z granicą miasta Łodzi z lat 1915–1939 oraz 1945–1946.

Od strony północnej granica dzielnicy biegła początkowo wzdłuż ulic Telefonicznej, Północnej, Ogrodowej i Srebrzyńskiej. W następnych latach ulegała ona drobnym korektom.

Dzielnica Śródmieście 1954–1960 Z dniem 1 stycznia 1954 wprowadzono podział Łodzi na 7 dzielnic. Zasięg dzielnicy Śródmieście został znacznie zmniejszony.

Zachodnią granicą dzielnicy stała się linia ulic Piotrkowskiej i Nowomiejskiej, od placu Reymonta do ul.