Po tych porażkach Marcellus rozpoczął blokadę miasta, odsyłając część sił przeciwko innym miastom greckim sprzymierzonym z Syrakuzami. Tymczasem Kartagińczycy wysłali na Sycylię wojska w sile 25 000 piechoty, 3 000 jazdy i 12 słoni pod wodzą Himilkona. Pomimo usilnych prób Himilkonowi nie udało się jednak przerwać blokady rzymskiej wokół Syrakuz, wobec czego rozłożył się on obozem poza miastem na źle wybranym bagnistym obszarze. Okazało się to poważnym błędem: w obozie kartagińskim wybuchła zaraza, która pochłonęła niemal całą armię Himilkona. W tej sytuacji, w roku 211 p.n.e., pozbawione nadziei na kartagińską odsiecz, Syrakuzy poddały się Rzymianom.
Przyczyną upadku Syrakuz była ponoć zdrada niektórych członków arystokracji, którzy wpuścili Rzymian do miasta. Syrakuzy zostały doszczętnie złupione, a mieszkańcy którzy nie padli ofiarą rzezi, zostali przez Rzymian sprzedani w niewolę. Śmierć poniósł też (mimo że Marcellus kazał go oszczędzić) Archimedes.
Walki na Sycylii trwały do roku 210 p.n.e., kiedy to wyspa dostała się całkowicie pod panowanie Rzymu, stając się jego pierwszą zamorską prowincją.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy Kartaginy Syrakuzy