Grzyby głowniowe (Ustilaginomycotina R. Bauer, Begerow, J.P. Samp., M. Weiss & Oberw.) – wyróżniany w niektórych systemach klasyfikacyjnych podtyp podstawczaków (Basidiomycota). Są pasożytami głównie roślin okrytozalążkowych, zwłaszcza jednoliściennych.

Charakterystyka Grzyby tworzące dwie formy życiowe; haploidalną, podobną do drożdży i będącą saprotrofem, oraz dikariotyczną, będąca pasożytem bezwzględnym roślin. Formę haploidalną można hodować na sztucznych podłożach, grzybnia dikariotyczna rozwija się tylko wewnątrz żywych roślin. Jej strzępki rozwijają się zazwyczaj pomiędzy komórkami żywiciela, rzadko tylko wewnątrz komórek. Są cienkie, bezbarwne i podzielone różnego rodzaju przegrodami – od prostych bez otworów, poprzez proste z otworami aż po dolipory z kapturkami i bez kapturków. Rozmnażają się za pomocą ustilospor pełniących również funkcję przetrwalników. Kiełkujące ustilospory zazwyczaj tworzą przedgrzybnię, rozwojowo odpowiadająca podstawce. Z przedgrzybni wyrastają, w liczbie od kilku do nawet 50, haploidalne sporydia. Nie są one odpowiednikami bazydiospor, gdyż nie dokonują samodzielnie infekcji. Mogą się natomiast somatogamicznie łączyć i dopiero powstały po tym połączeniu dikarion może dokonać infekcji. U niektórych gatunków rozwój przebiega inaczej.