o odszkodowaniach dla polskich właścicieli ziemskich którzy utracili majątki na Łotwie w wyniku reformy rolnej) strona polska zrzekała się swoich pretensji do wspomnianego obszaru administrowanego przez ŁotyszówŁossowski Piotr, Łotwa nasz sąsiad, Warszawa 1990, s. 35..
Klimat i rzeźba terenu Klimat Łotwy międzywojennej był łagodny, przejściowy między morskim a kontynentalnym. Latem temperatury wynosiły przeciętnie trochę powyżej 20 °C by zimą spadać do -5/-10 °C. Przeważają wiatry północno-wschodnie. Opady są znaczne zwłaszcza w pobliżu Zatoki Ryskiej i na obszarach Kurlandii.
Łotwa była krajem nizinnym. 57% jej powierzchni leżało poniżej 100 m n.p.m., a tylko 2,5% powyżej 200 m n.p.m. Średnia wysokość kraju wynosiła 87 m n.p.m. Najwyższym punktem Łotwy było Gaiziņkalns wznoszące się na wysokość 311 m n.p.m.
Rzeki i jeziora Najważniejsze rzeki Łotwy: Dźwina – rzeka o długości 1020 km z czego na Łotwie zaledwie 367 km Gauja – 452 Lelupa – 115 km
Łotwa charakteryzuje się ogromną liczbą jezior (w przybliżeniu 3000) z których największe to Łubań o powierzchni 82,1 km² oraz Raźno (57,6 km²).
Lasy Międzywojenna Łotwa była krajem umiarkowanie lesistym. Lasy zajmowały 28% całej powierzchni państwa (ok. 1 820 000 hektarów).