Obrządek pogrzebowy Zdecydowanie panował obrządek szkieletowy. Z terenu Polski znany jest tylko jeden ciałopalny grób z Wierzbnika (dziś teren Starachowic). W grobach szkieletowych zmarli leżą w jamach o zarysie kolistym, owalnym lub prostokątnym (z zaokrąglonymi narożnikami) i ułożeni są na dnie jamy lub skrzyni grobowej na boku (mężczyźni na prawym, kobiety na lewym), z nogami przeważnie dość silnie podkurczonymi (zgiętymi w kolanach mniej więcej pod kątem prostym). Obie ręce złożone są na pasie, na piersiach lub tylko jedna ręka tak złożona, a druga wyprostowana i wyciągnięta wzdłuż ciała. W orientacji szkieletów według stron świata panuje dość duża różnorodność, jednak na niektórych stanowiskach obserwuje się tendencję do układania zmarłych na osi wschód-zachód.
Zobacz też chalkolit
Przypisy
Bibliografia Ludność kultury mierzanowickiej z Szarbi, woj. kieleckie na tle populacji środkowoeuropejskich z wczesnego okresu epoki brązu, Elżbieta Haduch, wyd. PiT, Kraków 1997, Prahistoria Ziem Polskich, Tom III, Wczesna Epoka Brązu, pod redakcją A. Gardawskiego i J. Kowalczyka, wyd. Ossolineum, Wrocław, Warszawa, Kraków, Gdańsk 1978
Kategoria:Kultury archeologiczne Czech Kategoria:Kultury archeologiczne Polski Kategoria:Kultury archeologiczne Słowacji Kategoria:Kultury archeologiczne Ukrainy Kategoria:Kultury neolitu Kategoria:Kultury epoki brązu