Kariera polityczna w Wiktorii W 1889 został wybrany do Zgromadzenia Ustawodawczego Wiktorii. W 1891 wszedł do rządu Williama Shieldsa jako minister zdrowia, a później prokurator generalny. Po przegranych wyborach w 1893, zastąpił byłego premiera na stanowisku przywódcy obozu liberałów. Najpopularniejszym i najbardziej wpływowym politykiem tego ugrupowania był wówczas Alfred Deakin, jednak odmówił objęcia formalnego przywództwa, pozostawiając je Turnerowi.

W 1894 liberałowie wygrali wybory, korzystając z niezadowolenia społecznego spowodowanego pogarszającą się sytuacją ekonomiczną. Turner został pierwszym dziejach Wiktorii premierem urodzonym na jej terytorium. Jednocześnie postanowił osobiście kierować resortami skarbu i obrony. Dał się poznać jako zwolennik bardzo radykalnego programu naprawy gospodarki – podniósł podatki, ograniczył wydatki i wprowadził ścisłą dyscyplinę budżetową. Nie przeszkodziło mu to wprowadzić instytucji emerytur. Zniósł także głosowanie pluralne w wyborach stanowych. Nie udało mu się natomiast przeforsować przyznania praw wyborczych kobietom. Turner rządził przez ponad pięć lat, do grudnia 1899 roku, kiedy w wyniku utraty części zaplecza parlamentarnego przez jego gabinet, władzę przejęli konserwatyści pod wodzą Allana MacLeana.