„Dolinę”. W dniach 2 maja – 8 czerwca 1957 roku przekuto tory na docinku Anastazewo – Niechanowo z 600 na 750 mm. W związku z wprowadzeniem do eksploatacji pociągów transporterowych na odcinku Gniezno – Powidz, a później pociągów osobowo-transporterowych czas jazdy z Gniezna do Powidza wydłużył się z 1 godziny i 35 min do 2 godzin. Ponadto konkurencja ze strony autobusów PKS przyczyniła się do dużego spadku liczby podróżnych. W 1984 roku odwołano kursowanie jednego pociągu relacji Gniezno – Powidz, a 1 września 1986 roku zawieszono kursowanie pociągów na odcinku Anastazewo – Powidz. Na odcinku Powidz – Gniezno kursowały już tylko 2 pary pociągów, jednak czas ich przejazdu wydłużono do 2,5 godziny z powodu złego stanu torów. Oficjalnie ruch pociągów zawieszono 1 stycznia 1989 roku, a w rzeczywistości składy pasażerskie przestały kursować w 1987 roku, kiedy przestano dołączać wagon pasażerski do pociągów towarowych. Odbiorcami przesyłek towarowych w Powidzu były: GS Powidz, Jednostka Wojskowa. Warto wspomnieć, że od końca lat 80. Gnieźnieńska Kolej Wąskotorowa zawoziła każdego lata do Powidza jedyny w Polsce wagon-salonkę, gdzie służył on na za dom wczasowy. Budynek stacyjny wykorzystywany był do 1990 roku, kiedy to zlikwidowano stanowiska zawiadowcy stacji, dyżurnego ruchu (już 28 maja 1962 roku) oraz kasjera.