Danuta Mniewska-Dejmek (ur. 11 września 1925 w Grabowie jako Gusta Mniewska, zm. 4 grudnia 2022 w Warszawie) – polska aktorka teatralna. Wieloletnia aktorka Teatru Nowego w Łodzi i Teatru Narodowego w Warszawie.

Życiorys Urodziła się w Grabowie w rodzinie żydowskiej, jako córka Beniamina Mniewskiego (1900–1943) i Ewy z domu Ryza (1901–1942). Kiedy miała dwa lata rodzice przeprowadzili się z nią do Łodzi. Na początku II wojny światowej przebywała w Łodzi, a następnie w latach 1939–1941 mieszkała w Rakowie, dzielnicy Częstochowy. W 1941 została przesiedlona do częstochowskiego getta. Po likwidacji „dużego getta” we wrześniu 1942 trafiła do obozu pracy na terenie Częstochowy. W latach 1942–1945 ukrywała się w Piaskach.

7 kwietnia 1951 zadebiutowała na deskach Teatru Nowego w Łodzi rolą Wiery w przedstawieniu Poemat pedagogiczny w reżyserii Kazimierza Dejmka. W 1952 ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Filmową w Łodzi. Od 1980 nie występowała w teatrze. Była członkiem Zarządu Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce.

Dwukrotnie zamężna. Pierwszy raz z lekarzem Bronisławem Rozenowiczem (zm. 1991), a drugi raz z Kazimierzem Dejmkiem (1924–2002), z którym miała syna Piotra (1953–2010), aktora i producenta telewizyjnego.