W czasach jego rządów liczba katolików w Szwecji wzrosła z tysiąca do 4 tysięcy. Wiele czasu poświęcał podróżom misyjnym po kraju. Zbudował w Sztokholmie Dom Katolicki im. św. Eryka. Podczas I wojny światowej kierował akcją pomocy humanitarnej dla ludzi dotkniętych wojną. Po osiągnięciu wieku emerytalnego w 1922 został złożony z urzędu wikariusza apostolskiego. Rok później w 1923 papież Pius XI w uznaniu dla jego zasług mianował go arcybiskupem Ad personam.
Na emeryturze wrócił w rodzinne strony, mieszkając w domu rodziców, gdzie obchodził jubileusz 50-lecia kapłaństwa. Zmarł w 1926 i został pochowany na cmentarzu w Melle.
Za swoją działalność był nagradzany wielokrotnie przez papieża, m.in. orderem Pro Ecclesia et Pontifice oraz krzyżem maltańskim.
Bibliografia Lindquist, Barbro, År för år – Kyrkans väg i Sverige 1783-1983, Sztokholm 1983.
Krótka biografia na stronie Catholic-hierarchy
Kategoria:Urodzeni w 1848 Kategoria:Zmarli w 1926 Kategoria:Niemieccy duchowni katoliccy