26 kwietnia 2009 prototyp nr 4, jeszcze przed swoim pierwszym lotem wypadł z pasa i uległ zniszczeniu.
Su-35S (najnowsza wersja) wszedł do produkcji seryjnej w 2010 r, oficjalnie Rosyjskie Siły Powietrzne (WWS) złożyły zamówienie na 48 egzemplarzy z planowaną dostawą do 2015 r. Następny kontrakt opiewał na 50 sztuk z dostawą do 2020 roku. Siły Powietrzne Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej zamówiły 24 sztuki. 24 samoloty zamówił Egipt, lecz ostatecznie z nich zrezygnował. W 2023 roku nieujawnioną liczbę samolotów Su-35E (spekuluje się o 24 sztukach) zamówił Iran.
Konstrukcja Konfiguracja aerodynamiczna Su-35S w stosunku do Su-27 charakteryzuje się powiększonymi skrzydłami, usterzeniem i wlotami powietrza. Wzmocniona konstrukcja pozwoliła na wydłużenie resursu płatowca do 6000 h (lub 30 lat użytkowania), a okres między przeglądami głównymi do 1500 h. Napęd stanowią dwa silniki AL-37F Saturn 117S, skonstruowane jako nowoczesna pochodna silników AL-37F. Nowe silniki z niezależnymi dyszami o wektorowanym ciągu, zapewniają wzrost mocy o 16% (14 500 kG ciągu maksymalnego). Opracowanio nowe wentylatory, turbiny wysokiego i niskiego ciśnienia oraz ulepszone sterowanie cyfrowe.