W 1889 wziął udział w Światowej wystawie w Paryżu prezentując 7 obrazów w dziale szwedzkim; jedno z jego dzieł zakupił książę Eugeniusz. W 1890 uczestniczył w kolejnej wystawie Konstnärsförbundet w Sztokholmie. W grudniu tego samego roku powstał konkurencyjny związek Svenska Konstnärernas Förening (Szwedzki Związek Artystów); Karl Nordström zawsze pozostawał w opozycji do niego.

W 1891 doszło do rozłamu w związku, do którego on sam należał. W lutym po przetasowaniach personalnych w kierownictwie Konstnärsförbundet i odejściu jego przewodniczącego, Georga Pauli nowym przewodniczącym został Richard Bergh, wiceprzewodniczącym Per Hasselberg, a sekretarzem Karl Nordström. W maju związek postanowił nie brać udziału w wystawach konkurentów, wskutek czego niektórzy jego członkowie, w tym Georg Pauli i Carl Larsson postanowili odejść.

Jesienią 1892 Karl Nordström wyjechał ze Sztokholmu na Tjörn. Uczestniczył następnie w wystawie Konstnärsförbundet w Kopenhadze. Obecny na wystawie duński historyk sztuki Emil Hannover nazwał Nordströma najbardziej niezależnym i oryginalnym spośród szwedzkich malarzy.