Operator liniowy nieciągły – operator liniowy (przekształcenie liniowe), który nie jest ciągłe. Odwzorowania tego typu mogą pojawić się jedynie w kontekście przestrzeni nieskończeniewymiarowych. Ze względu na fakt, iż operatory liniowe stanowią klasę funkcji w pewnym sensie naturalnych (zachowują one strukturę algebraiczną przestrzeni liniowych; stosuje się je często w celu przybliżenia ogólniejszych funkcji – zob. aproksymacja liniowa, pochodna Frécheta), to mimo wszystko należy mieć na uwadze, że mogą one nie być ciągłe. Przekształcenia tego typu, mimo pozornie niepożądanych własności, znajdują zastosowanie w matematycznym opisie fizyki kwantowej.

Jeśli są skończeniewymiarowymi przestrzeniami unormowanymi (nad tym samym ciałem), to każdy operator liniowy jest ciągły. Dowód: Każda skończenie wymiarowa przestrzeń unormowana (ogólniej, przestrzeń liniowo-topologiczna) nad lub jest liniowo homeomorficzna odpowiednio z lub gdzie to wymiar przestrzeni Dowód wystarczy zatem przeprowadzić dla przypadku, gdy lub – w obydwu wypadkach jest on identyczny. Niech będzie bazą przestrzeni złożoną z wektorów jednostkowych.