Augustyn widział jednak konieczność ukazania udziału Syna w pochodzeniu Ducha w łonie Trójcy, ze względu na poglądy arian. Według biskupa Hippony należało mówić, że Duch pochodzi od Ojca i Syna – „od obu”, gdyż doktryna o Trójcy, w której pochodzenie Ducha od Ojca wykluczałaby Syna, dostarczałaby argumentów arianizmowi.
Takie ujęcie tematu Trójcy Augustyn znał z pism antyariańskiego pisarza Hilarego z Poitiers (315–367), którego autorytet poważał. Podobnie w Kościołach greckich wypowiadali się Epifaniusz z SalaminyPor. Panarion 62.4 (315-403), a także Cyryl z AleksandriiPor. J 2, s. 126 (PG 74.443 B); De ador. 1 (PG 68. 148 A), zob. Thesaurus 34 (PG 75.585 A) (378–444).
W symbolu wiary z Filioque pierwszy raz spotykamy się w aktach Synodu toledańskiego III (589 r.), kan. 2, choć najprawdopodobniej jest to wstawka późniejsza: