Newton, znany z rzadko udzielanych pochwał, stwierdził w Philosophiae Naturalis Principia Mathematica, że Wren wraz z Johnem Wallisem i Christiaanem Huygensem należą do największych matematyków epoki.
Architekt thumb|Szkic projektu Pałacu Whitehall w Londynie autorstwa Wrena Nie ma żadnych pewnych danych na temat źródeł zainteresowania Wrena architekturą, chociaż wiadomo, że w latach 1646-1649 robił badania nad metodą bronienia miast i fortyfikowania portów. Z pewnością w okresie oxfordzkim czytał De Architectura Witruwiusza. W roku 1661 był zaproszony do udziału w pracach nad fortyfikacją portu w Tangerze i – mimo że odrzucił tę ofertę – ciekawe jest stwierdzenie, że był on w tym okresie postrzegany jako osoba zdolna do kierowania tak poważnym projektem architektonicznym.
W roku 1663 Christopher Wren zwiedził Rzym, gdzie szczegółowo przestudiował teatr Marcellusa, badając zarówno ruiny, jak i zachowane rysunki pokazujące oryginalną formę teatru. Ta praca odcisnęła wyraźny ślad na pomysłach architektonicznych Wrena, a wpływ teatru Marcellusa jest wyraźnie widoczny w jego pierwszych realizacjach.