Po upadku północnego państwa udał się na południe, gdzie przebywał w klasztorze Zhenru ze swoim uczniem Dahui Zonggao. Został wtedy odwiedzony przez młodego ucznia chanu szkoły caodong Hongzhi Zhengjuego. Nie ma na to dowodów, ale jest możliwe, że obaj uczniowie poznali się wtedy. Później doszło między nimi do słynnej dyskusji dotyczącej właściwej praktyki chanu: praktyki koanowej huatou przeciwko praktyce cichej iluminacji mozhao chan.
Yuanwu był także bardzo ceniony przez cesarza Gaozonga (pan. 1127–1162) i otrzymał od niego tytuł Yuanwu chanshi (mistrz chan Doskonałego Oświecenia).
Pod koniec sierpnia 1135 r. mistrz lekko zachorował. Usiadł w pozycji medytacyjnej przed kongregacją, napisał pożegnalny wiersz, odłożył pędzelek i zmarł.
Relikwie pozostałe po kremacji spoczęły w stupie przy klasztorze Zhaojue.
Prace literackie Biyan lu (Księga Błękitnej Skały) Foguo Keqin chanshi xinyao (Mistrza chan Foguo Keqina podstawy umysłu) – zbiór nauk mistrza Kurz tego świata. Mistrz zen Yuanwu („Miska ryżu”, 2011) – zbiór nauk mistrza wydany w jęz.