Bałkańska liga językowa (także: liga bałkańska) – grupa języków bałkańskich, bliżej ze sobą niespokrewnionych, które wykształciły w procesie konwergencji pewne cechy wspólne.
Nie ma wśród językoznawców zgody co do liczby języków wchodzących w skład ligi bałkańskiej. Najogólniej rzecz biorąc, bez większych sprzeciwów zalicza się tutaj: język albański, bułgarski, rumuński, ze względu na to, iż te trzy języki posiadają pełną listę cech wspólnych. Z pewnymi niewielkimi uwagami zaliczany jest tu także język nowogrecki oraz południowo-wschodnie dialekty języka serbskiego, bliskie bułgarszczyźnie.
Duże zastrzeżenia, zwłaszcza językoznawców bułgarskich, budzi natomiast kwestia języka macedońskiego i jego stanowiska w lidze bałkańskiej. Rozpatrywany (głównie przez Bułgarów), jako skodyfikowany literacko dialekt języka bułgarskiego, bywa przez część językoznawców – i to już nie tylko bułgarskich – pomijany przy zestawianiu listy języków tworzących ligę bałkańską. Część językoznawców natomiast akcentuje fakt, iż to właśnie w języku macedońskim (literackim oraz w jego dialektach), ma miejsce największa koncentracja cech uznawanych za typowe dla ligi bałkańskiej.