W jednostce tej służył do momentu jej rozwiązania, czyli 11 grudnia 1946.
Po demobilizacji wstąpił do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia (PKPiR) z przydziałem do bazy RAF Framlingham. Nie zdecydował się na powrót do Polski, wybrał życie na emigracji. W maju 1948 wyemigrował do Australii, gdzie dotarł 20 sierpnia. Zajął się poszukiwaniem szlachetnych kamieni, ich szlifowaniem i handlem nimi. Swoje wojenne losy opisał w książce Mustangiem w polu ognia. Wspomnienia pilota myśliwca, wydanej w 2010. Był jednym z założycieli Stowarzyszenia Lotników Polskich w Australii. Zmarł 21 lutego 2010 roku, został pochowany został na cmentarzu Rookwood Necropolis na przedmieściach Sydney.
Zwycięstwa powietrzne Na liście Bajana sklasyfikowany został na 41 pozycji z 5 pewnymi zestrzeleniami i 3 uszkodzeniami. Zestrzelił również 3 bomby latające V1.
Zwycięstwa pewne: 2 Fw 190 – 12 czerwca 1944 (pilotował Mustanga III PK-F nr FB145) 2 Fw 190 – 18 sierpnia 1944 (pilotował Mustang III PK-I nr FX945) Fw 190 – 11 grudnia 1944 (pilotował Mustang III PK-T)
Uszkodzone: Bf-109 – 24 czerwca 1944 (pilotował Mustang III PK-Y nr FX984) 2 Fw 190 – 18 sierpnia 1944 (pilotował Mustang III PK-I nr FX945)