Boris Mironowicz Feldman ros. Борис Миронович Фельдман (ur. 1890 w Pińsku, zm. 12 czerwca 1937 w Moskwie) – radziecki wojskowy, komkor od 1935 roku.

Życiorys Urodzony w rodzinie żydowskiego stolarza. Współpracował z działaczami ruchu robotniczego, za co był kilkakrotnie aresztowany, sądzony i skazywany.

W 1913 powołany do armii carskiej, walczył w I wojnie światowej. Członek RKP(b) od 1919. W maju 1918 wstąpił do Armii Czerwonej. W latach 1918–1922 sekretarz Sztabu Rejonowego Briańska. W 1919 pomocnik szefa Oddziału Operacyjnego 13 Armii, później szef sztabu 1 Brygady 9 Dywizji Strzelców. W 1920 pomocnik szefa sztabu, a potem szef sztabu 57 i 55 Dywizji Strzelców. W latach 1920–1921 szef sztabu samodzielnej brygady. W czasie powstania tambowskiego w 1921 dowódca Korpusu Ekspedycyjnego w Tambowie.

W latach 1922–1925 dowódca 17 Korpusu Strzelców, w latach 1925–1928 dowódca 19 Korpusu Strzelców. W latach 1928–1934 szef sztabu Leningradzkiego Okręgu Wojskowego. W latach 1934–1937 szef Głównego Zarządu Kadr Armii Czerwonej, członek Rady Wojskowej przy Komisariacie Ludowym Obrony ZSRR. W 1937 zastępca dowódcy Moskiewskiego Okręgu Wojskowego.