Anna Samotrzecia, św. Augustyn (lub św. Mikołaj), św. Jadwiga Śląska. Na końcu nawy lewej ołtarz 14 św. Wspomożycieli z 1720 roku, ambona z 1726 roku.

Obok sanktuarium znajduje się granitowa rzeźba „grzyba” (fragment postaci ludzkiej) datowana na okres przedchrześcijański, wg niektórych badaczy celtycki (VI–IV w. p.n.e.)Woźniak Z., 2004: PROBLEM ISTNIENIA CELTYCKIEGO NEM ETO NU NA ŚLĘŻY. Przegląd Archeologiczny, 52, str. 138, 139, 157 oraz średniowieczny „lew romański”. kościół parafialny pw. św. Jakuba Apostoła w stylu barokowym z fragmentami gotyckimi wybudowany w 1739 roku. Badania archeologiczne w kościele przeprowadzone w latach 50. XX wieku wykazały, że obecny kościół jest trzecim kościołem wybudowanym w tym samym miejscu. Obraz św. Jakuba w ołtarzu głównym z ok. 1770 roku, w prezbiterium figury św. Augustyna i św. Norberta z ok. 1725 roku, ołtarze boczne NMP, w stylu barokowym, św. Jana Nepomucena również w stylu barokowym, ołtarz ukrzyżowania z 1739 roku, ambona z ok. 1650 roku w stylu manierystycznym. Przy głównym wejściu po prawej stronie znajduje się lew romański. W 1945 roku podczas zdobywania miasta kościół został spalony, a w następnych latach dewastowany i rozkradany. Od 1957 roku rozpoczęto odbudowę.