Noemi (hebr. Naomi, נָעֳמִי) – imię żeńskie pochodzenia semickiego. Wywodzi się od hebrajskiego słowa oznaczającego „moja słodycz”"Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu", wydawnictwo Święty Paweł, format mały, Radom 2008 (Rt,1,2) s. 523..
Według starotestamentowej Księgi Rut Noemi była żoną Elimeleka z Betlejem i matką jego dwóch synów: Machlona i Kiliona W czasie wielkiego głodu Noemi opuściła rodzinne miasto i udała się ze swym mężem do kraju Moabu, by tam się osiedlić. Tam też straciła męża i synów. Przeżyły wraz z nią jej dwie synowe Orpa i Rut. Orpa odeszła, a druga synowa, Rut pozostała wraz z Noemi"Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu", wydawnictwo Święty Paweł, format mały, Radom 2008 (Rt,1,1-22) s. 523-524.. Kiedy wróciły do Betlejem, ludzie pytali:
„Czyż to nie Noemi?” Ona zaś powiedziała: „Nie nazywajcie mnie więcej Noemi (tzn. ‘Moja Słodycz’), Nazwijcie mnie raczej Gorzka (po hebrajsku ‘Mara’), bo Wszechmogący napełnił mnie wielką goryczą”"Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu", wydawnictwo Święty Paweł, format mały, Radom 2008 (Rt,1,19-20) s. 524..
Następnie Noemi wyswatała Rut za swego krewnego Booza, a kiedy urodził im się syn Obed, Noemi została jego niańką. Wnukiem Obeda był król Dawid.