w 1916 roku powołany do wojska austriackiego i walczył na froncie rosyjskim, uzyskał stopień podporucznika i został odznaczony Srebrnym Medalem za Odwagę drugiej klasy. Ukończył studia w roku 1921, uzupełniał studia w dziedzinie psychiatrii pod kierunkiem Juliusa Wagnera-Jauregga, Paula Schildera, Josefa Gerstmanna i Constantina Economo. Odbył krótką analizę u Ottona Fenichela. W latach 1922–1932 mieszkał we Lwowie i pracował w Oddziale Neurologiczno-Psychiatrycznym Szpitala Powszechnego oraz jako kierownik Oddziału Neurologiczno-Psychiatrycznego Szpitala Wojskowego DOK VI. 10 lipca 1924 roku nostryfikował dyplom w Uniwersytecie im. Jana Kazimierza we Lwowie. Opracował dwutomowy podręcznik psychiatrii (Psychjatrja), wydany w 1933 przez Zakład Narodowy im. Ossolińskich z przedmową Aleksandra Domaszewicza. Należał do komitetu wydawniczego „Rocznika Psychiatrycznego” i był członkiem Polskiego Towarzystwa PsychiatrycznegoSpis członków P. Tow. Psych. (1926). Rocznik Psychiatryczny 5, 201, 1927.
1 sierpnia 1932 został dyrektorem szpitala psychiatrycznego „Zofiówka” w Otwocku.