Antoni Franciszek Kłossek (ur. 6 października 1890 w Biłgoraju, zm. 7 sierpnia 1951 w Lublinie) – polski lekarz, specjalista chorób wewnętrznych i dziecięcych oraz laryngolog, działacz samorządu lekarskiego w Lublinie, poseł do Krajowej Rady Narodowej (1944–1947).
Życiorys Kształcił się w szkole średniej w Rostowie nad Donem oraz na studiach medycznych w Charkowie, które ukończył w 1914 (od 1916 posiadał dyplom lekarza). W okresie działań wojennych 1914–1918 pracował jako lekarz na froncie. W latach 1917–1919 był ordynatorem oddziału zakaźnego w szpitalu miejskim w Rostowie nad Donem. Po powrocie do Polski podjął pracę w wojskowym szpitalu epidemiologicznym w Sandomierzu, Tomaszowie Mazowieckim i Starachowicach (był dyrektorem tych placówek), później zatrudniony w punkcie repatriacyjnym w Baranowiczach (1921–1922). Przez krótki okres był lekarzem powiatowym w Mławie, po czym prowadził wolną praktykę (od 1934 w Lublinie w dziedzinie chorób wewnętrznych i dziecięcych).